Ολυμπιακή Vs Easyjet

Πριν 10 μέρες περίπου έκλεισα αεροπορικά εισιτήρια για τη μητέρα μου για να ‘ρθει Ισπανία σε 2 μήνες. Για οικονομικούς και (κυρίως) άλλους λόγους έκλεισα να έρθει με Easyjet και να γυρίσει με Ολυμπιακή. Όταν τα έκλεινα η μητέρα μου είχε ακόμα την παλιά ταυτότητα κι εγώ έπρεπε να γράψω το όνομα της με αγγλικούς χαρακτήρες. Είπα θα το ρισκάρω και, σύμφωνα με τη λογική, γράφω Vassiliki καθώς έτσι πρέπει να ‘ναι το σωστό φωνολογικά στα Αγγλικά.

Πολύ κακώς έπραξα! Η καινούρια ταυτότητα γράφει Vasiliki. Σήμερα, εντελώς συμπτωματικά, διάβασα σ’ ένα βιβλίο ότι τα διαβατήρια στην Ελλάδα είναι γαλλόφωνα (να μην το διαβάσω νωρίτερα!).

Λοιπόν, μπαίνω στην Easyjet (στο site) και πάω στην κράτηση, κλικάρω στο name change για να δω πόσο θα μου βγει η αλλαγή (αφαίρεση ενός χαρακτήρα!). Δεν το πιστεύω: 67 Ευρώ, 26 η αλλαγή κάθε πτήση (ήταν 2 οι πτήσεις) και 15 η διαφορά με την τωρινή τιμή. (Σήμερα που το ξανάψαξα ανέβηκε στα 74 Ευρώ). Στέλνω e-mail και εξηγώ την κατάσταση.

Για την Ολυμπιακή τώρα, λέω, ελληνική εταιρία, θα με καταλάβει. Στέλνω e-mail πάνω- κάτω ό,τι έστειλα και στην Easyjet. Και η απάντηση την επομένη (σήμερα δηλαδή):

Agaphte Kyrie X,

Tha thelame na sas enhmerwsoume pws to eisithrio ths Kyrias X exei hdh ekdothei hlektronika. Dystyxws, meta thn ekdosh twn eisithriwn, den ginetai kamia allagh.
To mono pou tha mporouse na ginei tha htan h akyrwsh autou tou eisithriou kai h ekdosh enos kainouriou. Apo to eisithrio omws pou exete hdh ekdwsei, tha parete pisw mono tous forous, symfwna me tous kanonismous tou oikonomikou naulou.

Parakalw, opws epikoinwnhsete mazi mas gia opoiadipote peraiterw plhroforia.

Meta timis

Olympic Airways - Services
Athens Reservations dpt


(Απ’ το κείμενο αφαίρεσα ονόματα και στοιχεία πτήσης).

Όπως καταλαβαίνετε έχασα τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου. Είπα ΕΛΕΟΣ και έψαξα αμέσως να δω πόση διαφορά έχει με την τωρινή τιμή—δεν υπήρχε καν! Και λέω αφού δεν υπάρχουν θέσεις ποια τιμή πρέπει να δω (άλλωστε έχει τη δική της θέση!)

Στο επόμενο e-mail με ενημερώνει ότι πρέπει να πληρώσω 85 Ευρώ. Τρελάθηκα, αν είναι δυνατόν, έβγαινε συνολικά με της Easyjet 159 Ευρώ. Μου λέει ακόμα ότι αυτό γίνεται μόνο στα εκδοτήρια τους-- κλαύτα Χαράλαμπε!
Τη ρωτάω μεταξύ άλλων στο τρίτο μου e-mail Yparxei periptwsi an den to allaksoume, na tin afisoune na taksidepsei apti Madriti? Και εκεί πήρα τη μέγαλη ανακούφιση To lathos sto mikro ths onoma den einai sovaro kai kata pasa pithanothta den tha exei provlima, alla auto einai kati pou den mporoume na to eggyithoume me sigouria. Μιλάμε για πολύ μεγάλη χαρά! Τη ρωτάω στο τελευταίο μου e-mail τι να κάνω σε περίπτωση που από Μαδρίτη υπάρξει πρόβλημα και αν μπορούν (αν έχουν την καλοσύνη είπα) να στείλουν μαζί με το εισιτήριο της και κάποιο χαρτί που να διευκολύνει την κατάσταση (ότι δηλαδή έγινε λάθος κλπ.), too much?

Εντωμεταξύ λαμβάνω e-mail από Easyjet :

Dear Mr X,

Thank you for contacting us.I can confirm that passenger names are changed at a fee of £20.00 per flight (£17.50 online) plus any difference in the current seat price. However, I understand that mistakes can happen and this is clearly a spelling error so I have amended this error free of charge. The passenger’s name now reads as Mrs X.

Thank you for taking the time to contact us Mr X. If you require any further assistance, please do not hesitate to contact us again via the contact us section of the easyJet web site.

Yours sincerely

X
Customer Services Representative

(Υπήρχε το όνομα της στο Χ)

Πανηγύρι! Η χαρά μου δεν περιγράφονταν, τι ωραίο e-mail!

Τώρα που γύρισα σπίτι είδα την απάντηση της Ολυμπιακής :

Agaphte Kyrie X,

dystyxws den yparxei kapoio synodeytiko xarti to opoio na mporei na thn kalypsei se periptwsh provlimatos. H Madrith exei to dikaiwma na mhn thn afhsei na perasei apo to check-in, an akolouthisei typika ton kanonismo.
Oson afora thn allagh, an eisaste sth Madrith, mporeite na pate sta grafeia ths Olympiakhs sto aerodromio kai na ginei h pistwsh kai h akolouthi xrewsh apo ekei.

Meta timis

Olympic Airways - Services
Athens Reservations dpt

Τσατίστηκα τόσο πολύ! Δεν ξέρω αν τελικά τα δώσω τα 85 Ευρώ, που αν καθυστερήσω θα πολλαπλασιαστούν (με ποιο μέτρο;), μάλλον θα το ρισκάρω κι ό,τι γίνει. Το πολύ πολύ να μείνει η μάνα μου να κάνουμε μαζί Πάσχα.



Τα συμπεράσματα δικά σας.

(Απ)αισιοδοξία

"ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
Οι αισιόδοξοι βλέπουν την καλή πλευρά κάθε κατάστασης, και η σοφία αυτής της προσέγγισης αποδεικνύεται από το αποτέλεσμα. Έχει αποδειχτεί ότι οι αισιόδοξοι έχουν ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα από τους απαισιόδοξους και έτσι είναι πιο υγιείς. Αλλά και στο επίπεδο της κοινής λογικής, είναι φανερό ότι μόνο όσοι στρέφουν προς τον ήλιο απολαμβάνουν τα ηλιόλουστα τοπία.”

Από το βιβλίο 1000 & 1 Σταγόνες Σοφίας



Άραγε γινόμαστε πιο δυνατοί με τις δυσκολίες;


Δεν ξέρω, εγώ ποτέ δεν κατάλαβα τα ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό ή το κάθε εμπόδιο για καλό ή το κανένας δεν υπέφερε για πάντα στα χαμένα ή το ρόδα είναι θα γυρίσει, σκεπτόμενος ορθολογιστικά αδυνατώ να τα καταλάβω. Όχι, κάτσε να το συζητήσουμε, γιατί να πιστέψω στα τεχνάσματα αυτά και να αποκαλώ τον εαυτό μου αισιόδοξο όταν τα λάθη, οι δυσκολίες, οι λύπες και τα εμπόδια εμφανίζονται με συχνότητα αποκάλυψης πολιτικών σκανδάλων; Στην αρχή λες ΟΚ θα το παλέψουμε, μετά βλέπεις την κακιά τη μοίρα να σε χτυπά αλύπητα και σκέφτεσαι που θα πάει δε θα γυρίσει και για μένα ο τροχός; Σιγά- σιγά καταλαβαίνεις ότι αυτή η αισιοδοξία μόνο μάταιες ελπίδες φέρνει και όσο κι αν προσπαθείς να δεις τα πράγματα θετικά, όσο κι αν το’ χεις μέσα σου ‘φύσει αισιόδοξος γαρ’ κάτι δεν λειτουργεί σωστά, κάτι δεν πάει καλά, κάτι ‘δεν παλεύεται’ και αρχίζεις να διερωτάσαι για το καθετί. Οι γνωστές ερωτήσεις που όσο κι αν ψάξεις μέσα σου, όσα βιβλία κι αν διαβάσεις, όσες συζητήσεις κι αν κάνεις, απαντήσεις δεν θα' βρεις. Τα υπαρξιακά μας προβλήματα γίνονται υπαρκτά μόνο όταν υφίστασαι τις δυσκολίες της ζωής και αρχίζεις να σκέπτεσαι.

Στο άλλο χέρι (on the other hand), κάθεσαι και λες: και απαισιόδοξος να είμαι τι έχω να κερδίσω, αφού δεν θα μπορώ να δέχομαι ό,τι συμβαίνει με μια σκέψη-ευχή για ‘ένα καλύτερο αύριο’; Τι νόημα έχει να βλέπει κανείς τα πράγματα με κυνικό ρεαλισμό μην αφήνοντας ανοιχτό ένα ενδεχόμενο για έναν (ουτοπικό κατ’ αυτόν) καλύτερο κόσμο; Ματαιότης ματαιοτήτων…;



Είχα διαβάσει σε ένα κείμενο του Coelho, έγραφε (περίπου) ότι αυτό που αναγεννιέται κάθε πρωί για να ξαναπεθάνει το ίδιο βράδυ είναι η ελπίδα. Αυτή η ελπίδα μήπως είναι το γκάζι και το φρένο που γυρνά και σταματά τη ρόδα;



Καταλήγω να πιστεύω πως τα 2-3 παραπάνω επιχειρήματα έχουν σημασία μόνο σε θεωρητικό επίπεδο. Στην πράξη, απ’ τη δική μου εμπειρία, όλα έχουν να κάνουν με τη φύση των ανθρώπων, δεν πιστεύω ότι αν ένας φύσει αισιόδοξος σκεφτεί όλα τα αρνητικά της αισιοδοξίας, όσο πειστικά και να είναι αυτά, δεν μπορεί καθόλου εύκολα να αλλάξει τη σκέψη του (που είναι και ο τρόπος ζωής του) ακόμη κι αν οι λύπες στη ζωή του είναι μακράν περισσότερες απ’ τις χαρές. Η ίδια η αισιοδοξία του αρκεί γι’ αυτό. Νομίζω τα ίδια ισχύουν και με τον απαισιόδοξο.

Εσείς, κάθε κατηγορίας (αισιόδοξοι, απαισιόδοξοι, ματαιόδοξοι, ορθόδοξοι), τι πιστεύετε; Ελπίζετε;

Και κάτι σχετικό απ’ το βιβλίο της φωτογραφίας: Η ευτυχία μπορεί να σε απογοητεύσει: η προσδοκία της, ποτέ.ΣΟΡΕΝ ΚΙΡΚΕΓΚΑΑΡΝΤ (1813-1855), ΔΑΝΙΑ





Υγ.1: Υπάρχει ένα optimism/pessimism test εδώ (δεν χρειάζεται να δώσετε τα προσωπικά σας στοιχεία ούτε να κάνετε εγγραφή) αν θέλετε να μάθετε σε ποια κατηγορία ανήκετε (αν και φαντάζομαι όλοι γνωρίζετε και δεν περιμένετε το test να σας το πει).



Υγ. 2: Η τελευταία φωτογραφία είναι από e-mail της Ηγεμόνης με τίτλο ‘Τέτοια εικόνα δεν την πετυχαίνεις κάθε μέρα’.

Buscando un piso.

Αυτές τις μέρες ψάχνω για σπίτι (και για να ‘μαι πιο σωστός, δωμάτιο σε διαμέρισμα), η συγκάτοικος δεν αντέχεται άλλο- πρώτη φορά νιώθω έτσι για άνθρωπο- και από μέρα σε μέρα ανυπομονώ να βρεθεί κάτι καλό και να φύγω.
Ψάχνοντας λοιπόν στο internet σε πολλές σελίδες με αγγελίες βλέπω απίστευτα πράγματα, να αναφέρω μερικά γιατί αξίζουν: διαβάζω την αγγελία και στο τέλος τηλέφωνο τάδε και όνομα…Cariolina, φαντάζεστε να έχω συγκάτοικο που να τη λένε Cariolina;..δεν σας άρεσε το αστειάκι; Σας έχω καλύτερα: κοπέλα ψάχνει συγκάτοικο και αφού αναφέρει τα σχετικά για το σπίτι λέει ότι θα ήταν καλύτερο ο ενδιαφερόμενος να ‘χει σπουδάσει κάτι σχετικό με Πληροφορική και Τηλεπικοινωνίες.. Έλεος.. Να υποψιαστώ ότι ο υπολογιστής κολλάει συνεχώς ιούς και χρειάζεται κάποιον για το format; Και το αποκορύφωμα: εντάξει, είναι γνωστό ότι πολλές αγγελίες γράφουν: para chicas solo (μόνο σε κοπέλες) αλλά εδώ βλέπεις πολύ συχνά να λένε ότι αυτός που το νοικιάζει είναι gay ή ότι μένει ζευγάρι gay ή ότι είναι gayfriendly ή το απίστευτο ότι το νοικιάζουν μόνο σε gay: para chico gay.. Και τι είδα χθες και κόντεψαν να μου πέσουν τα μαλλιά: para chico gay or bisexual.. Πείτε μου ποια κριτήρια πρέπει να πληροί κάποιος για να το νοικιάσει (άκου ‘τουλάχιστον bisexual’ ), τι ακριβώς ψάχνει ο τύπος; Και να διαβάσει και κανένας την αγγελία και κατά λάθος να μην το δει αυτό ή να μην ξέρει καλά Ισπανικά (όχι δεν την πάτησα!) τι θα τον περιμένει όταν πάει να δει το σπίτι;;;
Έχει πλάκα να ψάχνεις το σπίτι (κι αν σου κάτσει;).. Ελπίζω να βρω κάτι καλό το συντομότερο!

Υγ.1: Θα μπορούσαμε να δούμε τέτοιες αγγελίες στη χώρα μας; Πέρα απ’ την πλάκα, θα μπορούσαμε να δούμε τέτοια sites με αγγελίες στη χώρα μας, δεν φαντάζεστε πόσο πιο εύκολο γίνεται, δεν ξέρω αν τώρα υπάρχουν αλλά όταν έψαχνα εγώ πριν 3 χρόνια έπρεπε να περιμένω τη Χρυσή Αγγελία κάθε 2 μέρες’ εδώ η σελίδα ανανεώνεται κάθε λεπτό και ο καθένας απλά και εύκολα μπορεί να βάλει την αγγελία του ή να ψάξει για οτιδήποτε, κάνοντας και ένα κλικ βάζεις ό,τι σε ενδιαφέρει σε μια λίστα, δε νοσταλγώ το μαρκαδόρο.

Υγ.2: Σχεδόν όλα τα σπίτια που βλέπω έχουν ADSL!

Υγ.3: Ο καιρός αυτές τις μέρες στη Μαδρίτη μου θυμίζει Πάσχα χειμωνιάτικο.

Καλή χρονιά! (συνέχεια απ' το προηγούμενο)

Βάζοντας στο Google ‘New year’s resolutions’ βρήκα τα δημοφιλέστερα resolutions σύμφωνα με κάποιες έρευνες, ανάμεσα σ’ αυτά ήταν τα πολύ κλασικά που όλοι μας σκεφτόμαστε να κάνουμε μες στη νέα χρονιά είτε για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι είτε για να περνάμε καλά είτε για να προσέχουμε περισσότερο την υγεία μας, το top ten ήταν το εξής:


Spend More Time with Family & Friends
Fit in Fitness
Tame the Bulge
Quit Smoking
Enjoy Life More
Quit Drinking
Get Out of Debt
Learn Something New
Help Others
Get Organized
(από το pittsburgh.about.com)

Όπως βλέπετε οι αποφάσεις της νέας χρονιάς είναι πολύ standard, εγώ θα ήθελα να γράψετε και τις δικές σας, τι θα θέλατε να κάνετε φέτος, να αλλάξετε ή να βελτιώσετε στον εαυτό σας ή στην εικόνα που βγάζετε προς τα έξω. Πιστεύετε θα τα καταφέρετε;

Ήδη ο suspect και ο wiki ανέφεραν κάτι. Για να δούμε!


My own new year’s resolutions:

1. Να αφήσω πίσω αυτούς που ήθελα να μ’ αγαπούν και να κρατήσω αυτούς που μ’ αγάπησαν και μου το ’δειξαν και να τους το δείχνω κι εγώ έμπρακτα. (κλεμμένο, δες το προηγούμενο post)
2. Να πάψω επιτέλους να είμαι τόσο τεμπέλης και να ανακαλύψω αυτό που θα μ’ ενθουσιάσει (και να’ χει διάρκεια).
3. Να περνάω περισσότερο χρόνο με ανθώπους που γελάμε πολύ.
4. Να συνεχίσω να κάνω πολλά ταξίδια.
5. Να διαβάσω περισσότερα βιβλία από πέρσι.



Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, νομίζω στο χέρι μου είναι (υγεία να υπάρχει).

Καλή χρονιά!

1. Θέλω να κάνω 2 ευχές για τη χρονιά που έρχεται σε λίγες ώρες. Να είμαστε πιο προσεκτικοί όταν οδηγούμε, όλες αυτές τις μέρες (και όλη τη χρονιά) ακούω και βλέπω απίστευτα ατυχήματα και σκέφτομαι να τα παρατήσω όλα και να πάω να ζήσω σε ένα χωριουδάκι χωρίς αυτοκινητόδρομους. Και δεύτερον, περάστε περισσότερο χρόνο με αυτούς που αγαπάτε, χαμογελάστε, χαρείτε και αγκαλιαστείτε. Τι να φτάσουν 2 μέρες μόνο;

2. Στο ράδιο σήμερα στην ερώτηση ‘τι θα ‘θέλατε να αφήσετε πίσω και τι να κρατήσετε απ’ τη χρονιά που φεύγει;’ ένας ακροατής/τρια έστειλε ‘θα αφήσω όλους όσοι ήθελα να μ’ αγαπήσουν και θα κρατήσω όσους μ’ αγάπησαν και μου τό ‘δειξαν.’ Σωστό.

3. Αύριο μια καινούρια μέρα, μια καινούρια χρονιά, μια ευχή (παρμένη από νιόνιο) 'να μας έχει ο θεός γερούς πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε βρε'.

4. Όσον αφορά στην πολυπόθητη ευτυχία:

‘Η ευτυχία μοιάζει με την πεταλούδα, που όταν την κυνηγάς ποτέ δε φτάνεις, μα όταν ήρεμα καθίσεις, μπορεί επάνω σου να έρθει.’
ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΘΟΡΝ (1804-1864), ΗΠΑ


Υγ.: Αύριο που είναι η πρώτη μέρα του νέου χρόνου καλό είναι να σκεφτούμε το ‘New year’s resolutions’. Θέστε στόχους! (Θα γράψω σύντομα γι’ αυτό και θέλω να γράψετε κι εσείς).

'Δεν περιμένω όμως τίποτα πια..'

Είναι κάτι ώρες που νιώθω κάπως, δεν ξέρω τι είναι αυτό αλλά σίγουρα δεν ανήκει στα συναισθήματα που τα λες όμορφα. Η μόνη παρηγοριά είναι να ανοίξω το word και να μιλήσω γράφοντας. Θα τα πω σε σένα φίλε μου, εσύ, ξέρω, θες να μ’ ακούσεις. Γιατί έχω καταλάβει πως είμαι άνθρωπος που δεν μπορεί αν δεν έχει ανθρώπους γύρω του να τους μιλάει. Είμαι ένας πολυλογάς που επιμένει να λέει ό,τι σκέφτεται (από ενδιαφέροντα μέχρι και τελείως ανούσια πράγματα) και σπάνια να ακούει τους άλλους με την ίδια προσοχή που τον ακούνε αυτοί (αυτό μου’ χει στοιχίσει).

Μοναξιά. Μάλλον αυτό πρέπει να ‘ναι. Αυτό που προσπαθώ να πολεμήσω γράφοντας αυτό το κείμενο σε σένα φίλε. Διότι όταν ξέρεις ότι έχεις έστω κι έναν παραλήπτη, η μοναξιά αρχίζει και οπισθοχωρεί. Βέβαια, δεν έχεις να πεις κάτι, τίποτα το σημαντικό, απλώς θες να πεις κάτι, οτιδήποτε. Και σκέφτομαι, μήπως είναι αυτές οι μέρες, αυτές που κάθε χρόνο δέχονται τόσες κατηγορίες. Τις κατηγορούμε ότι μας προκαλούν μελαγχολία, μοναξιά, θλίψη και μερικές φορές κατάθλιψη. Είναι οι μέρες των εορτών- ‘γιορτή’: δεν θα ανατρέξω σε λεξικά, πες μου όμως, για σένα, τι είναι γιορτή;

Τι φταίει; Μήπως η μουσική που ακούω αλλά δεν κάνω χωρίς αυτή; Μήπως οι (ωραίες) αναμνήσεις που αναγκαστικά έρχονται να συγκριθούν με το (άσχημο) παρόν; Μήπως νιώθουμε ότι πρέπει να ‘μαστε όλοι χαρούμενοι λόγω Χριστουγέννων και τελικά αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από υποκριτικό; Μήπως αυτές τις μέρες που ξεφεύγουμε απ’ την αβάσταχτη ρουτίνα της καθημερινότητάς μας, ζητώντας επικοινωνία, αγκαλιά, αγάπη, συνειδητοποιούμε ότι όντως είμαστε μόνοι; Μήπως τελικά είναι όλα μέσα στο μυαλό μας και συνεχώς γουστάρουμε να κλαιγόμαστε (όπως πολύ εύστοχα το ονόμασε μια φίλη μου, πάσχουμε από ‘ηδονιστική τάση μιζέριας’);

Τι να μπορούσε, άραγε, να αλλάξει αυτή την κατάσταση, φίλε; Εσύ πως αισθάνεσαι, φίλε; Χαίρεσαι; Είσαι ευτυχισμένος; Τι δώρο σου κάνανε φέτος; Σου άρεσε; Αν σε σκέφτηκε κάποιος και σου ‘κανε δώρο, να χαίρεσαι ακόμη κι αν είπες «Πάλι βιβλίο; Μα κανείς δεν ξέρει ότι διαβάζω βιβλία once in a blue moon;». Εσύ τι δώρα έκανες σ’ αυτούς που αγαπάς;

Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι όπου πολύ σπάνια ερχόταν ο Άη Βασίλης και η έννοια του δώρου- ειδικά τα Χριστούγεννα- δεν έχει στεριώσει μέσα μου, με αποτέλεσμα να μην είναι στις προτεραιότητες μου. Σπάνια παίρνω δώρα, φίλε μου, αλλά ακόμη πιο σπάνια κάνω δώρα. Θα’ θελα αυτό να αλλάξει.

Απ’ τη μοναξιά των Χριστουγέννων ξεκίνησα, στα δώρα κατέληξα. Αλλά έτσι είναι οι συζητήσεις φίλε, ένα ρέμα που κυλάει χωρίς σταματημό.

Τώρα που μιλήσαμε (έστω με τη σιωπή σου) νιώθω λίγο καλύτερα. Νομίζω ήρθε η σειρά μου να ακούσω.

Το παρακάτω τραγούδι είναι ό,τι πρέπει για τη συζήτηση μας φίλε μου. Βάλε να τ’ ακούσεις, αν δεν το χεις και θες να το ακούσεις πες μου να στο στείλω με e-mail. Είναι απ’ το CD Καθρέφτης.


Δεληβοριάς - Χριστούγεννα
Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς
Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς
Πρώτη εκτέλεση: Φοίβος Δεληβοριάς

Χριστούγεννα

Δεν περιμένω όμως τίποτα πια
Τον Αι Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά
Κι είν' ένας πρώην Έλλην αριστερός
Ένας θνητός
Με τ' όνειρό του δίχως στέγη καμιά
Και το ανοιξιάτικο κορίτσι – μαμά
Πλακώνεται απ' τη συνταγή την παλιά
Οι μυρωδιές μυρίζουν κάτι βαρύ
Κάποια πληγή
Που απλώς δεν θέλουμε ν' ανοίξει ξανά

Χριστούγεννα

Τα πλεϊμομπίλ μου είν' εξαιτίας μου κουτσά
Σβησμένα στη σαμπάνια βεγγαλικά
Ίσως για κάποιους νά 'ναι ακόμα γιορτή
Μα ποιοι είν' αυτοί;
Ζουν σε θερμοκοιτίδες ή σε χωριά;

Χριστούγεννα

Κι ό,τι αρχίζω μου πηγαίνει στραβά
Πάντα με πάει σ' ενός σταυρού τα καρφιά
Και πότε-πότε τα καρφώνω κι εγώ
Σε άλλον αμνό
Έτσι ήταν πάντα κι έτσι θά 'ναι ξανά

Χριστούγεννα

Κι εσύ τι θες απ' τη ζωή μου ξανά;
Με τα λαμπιόνια σου τα θανατερά
Και το φιλί σου πάντοτε αποδεκτό
Πως σε μισώΘες νά 'σαι η ίδια και ν' αλλάζω εγώ
Με θες προσωπικό σου δημιουργό
Μη λες πως μοιάζω με τον Ντόναλντ εγώ
Λάμπω εγώ
Με μ' ένα σπότλαϊτ που δε μου είναι αρκετό

Χριστούγεννα

Τι φταίω που αν λείπεις η ζωή μου διψά
Το γαϊδουράκι της τραβάει αργά
Να βρει ένα πανδοχείο νυχτερινό
Να 'ναι ανοιχτό
Ή έστω μια φάτνη να χωράει το κενό

Χριστούγεννα

Χωρίς αυτά ο χρόνος δεν ξεκινά
Βοσκούς μαζεύω, μάγους από μακριά
Γιορτάζω για ν' αλλάξουμε οριστικά
Χρόνια πολλά
Χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια

Οι στίχοι από το stixoi.info.

On board

Που μπορείς να πιεις καφέ με πολύ όμορφη θέα; Σε πολλά μέρη θα μου πείτε. Σίγουρα το αεροπλάνο είναι ένα απ’ αυτά. Να κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο και να κοιτάς.. Σου ‘ρχονται στο μυαλό τόσα πράγματα, απ’ το βενζινάδικο της Λίνας μέχρι και η Συννεφιασμένη Κυριακή του Τσιτσάνη. Και αυτά είναι μόνο η αρχή, και η αφορμή για άλλες σκέψεις, όμορφες και άσχημες.

26η πτήση (συμπεριλαμβάνονται τα transit) σε διάστημα 15 μηνών. Ποιος να μου το ‘λεγε; Ωραία είναι! Δίπλα μου ένας κύριος γύρω στα 60 και δίπλα του η γυναίκα του, βλέπω αγάπη αλλά όχι αυτή του έρωτα αλλά (τώρα πια) της ανάγκης. Η γυναίκα του τον φροντίζει, πως θα φάει και τι θα φάει, τι θα πει και πως θα το πει. Όπως λέει και ο Marques, δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο απ’ το να συμβιώσεις με κάποιον για τόσα πολλά χρόνια. Πιο πίσω και δίπλα και μπροστά μου όλοι οι οπαδοί του τριφυλλιού, όλοι το ίδιο λυπημένοι για τη χτεσινή ατυχία και όλοι το ίδιο χαρούμενοι για τη σημερινή τύχη. Λίγο πριν την απογείωση μάθανε ότι ο Παναθηναϊκός κληρώθηκε με τη Rangers, could be worse! (Τώρα η κυρία τον καθαρίζει γιατί έχυσε τον καφέ στο παντελόνι του). Όμως είναι και για έναν δεύτερο λόγο χαρούμενοι, μάθανε την ατυχία του Ολυμπιακού (Chelsea) και πολύ το χάρηκαν. Επίσης, καθώς περιμέναμε στην αίθουσα αναμονής τους άκουγα όλους να μιλάνε για το χθεσινό παιχνίδι και για ποδόσφαιρο γενικότερα.

Κάπου εδώ σταμάτησα να γράφω για διάφορους λόγους.

Και τώρα συνεχίζω, είμαι πια σπίτι μου, μετά από πολύ καιρό. Έχω ξεχάσει τι ήθελα να γράψω παραπάνω, μάλλον άλλο ένα σχόλιο για τους Έλληνες που έχουν γνώμη για όλα, στη συζήτηση του ποδοσφαίρου ήταν όλοι ειδήμονες, αλίμονο! Κάποιοι λέγανε κάτι και αμέσως μετά συμφωνούσαν με τον επόμενο που διατύπωνε αντίθετη άποψη (Α.: Παιδιά, σήμερα το ποδόσφαιρο δεν είναι όπως παλιά, σήμερα δεν παίζει ρόλο η ταχύτητα. Β.: Όχι φίλε, σήμερα είναι που παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο η ταχύτητα. Α.: Ναι, εσύ το πας πολύ μακριά τώρα, ναι έτσι είναι.)

Πάντως δεν έχω ιδέα αν έκανα καλά που ανέφερα παραπάνω μια μικρή συζήτηση και έγραψα γενικό σχόλιο για όλους τους Έλληνες, δεν είναι ωραίες οι γενικεύσεις..

Καλά Χριστούγεννα και να ‘στε καλά, εσείς και τα πρόσωπα που αγαπάτε!

Υγ.: Το σημερινό post έχει καθαρό ημερολογιακό χαρακτήρα.