Friday, 1 May 2009

MayDay




Μπήκε και ο Μάιος. Καλώς τον!
Σε 2 μήνες φεύγω, σε 4 γυρνάω. 'Η να μη γυρίσω; Κι εκεί τι να κάνω, που θα μείνω, πως θα προσαρμοστώ;

Άραγε άξιζε τον κόπο, μετά το ίσον τι πρόσημο να βάλω σ' αυτή την ιστορία; Τι έχασα, τι κέρδισα; Τι θα γινόταν αν δεν έφευγα; 2-3 χρόνια έξω. Μένω εκτός, μιλάω με σύρματα. Έξω θα πει να' ναι όλοι μαζί κάπου μέσα, σε καφετέρια, σε σπίτια, σε σύνορα κι εσύ έξω. Έξω θα πει αλλού. Εξωτερικό θα πει ένα σχήμα κυκλικό κι εσύ να κρέμεσαι με εφαπτόμενες γραμμές τηλεφώνου πότε από πάνω, πότε από κάτω.

Φυσικά ζεις, μαθαίνεις και ωριμάζεις. Εμπειρίες και ιστορίες που θα μείνουν. Οι καινούριες αρχές δεν ξεκινάνε με μηδενισμένο το κοντέρ, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Άλλη ζωή, πιο ζωηρή, καλή δουλειά, καλή παρέα, όμορφη πόλη, τώρα καταπράσινη, με ανοιξιάτικες βροχές, με πάρκα, με ανθρώπους που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αγάπη, θα' χουν πάρει αγάπη κι αυτοί. Ένας παράδεισος για πολλούς η Ισπανία.

Διλήμματα. Εδώ ή εκεί; Μα φυσικά εκεί. Κι εκεί που; Χωριό ή πόλη; Μα φυσικά πόλη. Ποια, αυτή ή την άλλη; Ποιος να ξέρει, κάνε εσύ αυτό που είναι να κάνεις και θα γίνει αυτό που είναι να γίνει, είναι μια καλή συμβουλή στα διλήμματα.

Μια φορά ζούμε και θέλουμε τα πάντα.


Την άνοιξη αν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις. Και ή πας να παίξεις τρικυμία ή πνίγεσαι. Εκ του πλησίον, 1998, Οδυσσέας Ελύτης

14 comments:

Arghyro said...

"Οσο μεγαλώνω τρέμω, μήπως πήρα λάθος τρένο
Μήπως στο γκρεμό πηγαίνω μ'ένα εξπρές του λάθους
Οσο με γνωρίζω μοιάζω μ'όποιον καθρέπτη σπάζω
Οσο αγαπώ τρομάζω στις στροφές του πάθους
Ίσως εχω βγεί εκτός τροχιάς μα είναι η ζωή μια τρέλλα
Ο,τι αξίζει πρέπει να το κηνυγάς μες στη καταιγίδα που αγαπάς
Μη ζητάς καμιά ομπρέλα"
(Δεν ειναι Ελυτης μονο ενα ταπεινο σουξε της σεζον!)
Παντα υπαρχει και θα υπαρχει η αμφιβολια, ο δισταγμος, ο φοβος μπροστα σε μια δυσκολη αποφαση. Ομως οταν μπαινει η ανοιξη ειδικα τον Μαιο που ανοιγει ο καιρος ειναι λες και ολα ειναι πιο φωτεινα, πιο ελπιδοφορα, πιο εφικτα. Oσο ακομα ειναι Μαιος οτι αποφασισεις θα ειναι θετικο και προσφορο για νεα ξεκινηματα, νεες αρχες, νεους αγωνες!Go for it,don't procrastinate
Y.Γ.
Οπως λεει και ο Αναγνωστακης η ποιηση ειναι ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας, μηπως πρεπει απλα να ακολουθησουμε το σλογκαν just do it ?????

Z. said...

Έχεις απόλυτο δίκιο.


Εκεί που λέω δεν θα ζήσω κι άλλη άνοιξη στο εξωτερικό, βλέπω αυτόν το Μάη στη Μαδρίτη...

Όλος ο κόσμος είναι μέχρι αργά καθισμένος στα πάρκα, γυναίκες με τα μωρά τους στα καροτσάκια, παππούδες και γιαγιάδες στα παγκάκια, παιδιά να παίζουν κρυφτό...ΤΖΑΜΠΑ. Όχι δώρο στους πολίτες επειδή είναι καλοί αλλά υπηρεσίες του κράτους επειδή το πληρώνει ο πολίτης...

Πόσο λυπάμαι για τη χώρα μας...

pareisaktos said...

Πολύ μ' άρεσε το post.

fanis said...

Απλά να δηλώσω το παρόν, σας διάβασα, ωραία...

Άμα λυπάσαι για τη χώρα μας έλα πίσω να τη φτιάξουμε καλύτερη.

Αντε καλή μαγιάτικη συνέχεια!

Z. said...

Φυσικά και θα γυρίσω πίσω (για δικούς μου λόγους). Βέβαια, δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα τη φτιάξουμε καλύτερη.

Μάλλον κι εμάς να μας τρώει το σύστημα βλέπω.

Πλάκα κάνω (ελπίζω).

pareisaktos said...

Σιγά μην αλλάξει. Προσγειωθείτε λιγάκι φίλοι ρομαντικοί.

Z. said...

Κλασικά απαισιόδοξος.

Κι εγώ συμφωνώ στο "σιγά μην αλλάξει" αλλά πιστεύω ότι αν δεν το προσπαθήσουμε δεν θα αλλάξει σίγουρα. Παράδοξο;

Η απόσταση ανάμεσα στο τίποτε και το ελάχιστο είναι κατα πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι ανάμεσα στο ελάχιστο και το πολύ. Εκ του πλησίον, 1998, Ελύτης.

pareisaktos said...

Να προσπαθήσουμε τι; Πολλοί το τοποθετούμε το ζήτημα ως βαθύτατα πολιτικό. Μακάρι να ήταν έτσι. Δυστυχώς είναι κοινωνικό. Είναι η σύνθεση της ψυχής μας τέτοια. Για παράδειγμα θεωρώ ότι παρόμοια κατάσταση σαν τη δική μας πρέπει να επικρατεί στη Ρουμανία τη Βουλγαρία την Αλβανία και τις λοιπές όμορες δυνάμεις. Ουσιαστικά εκεί που ανήκουμε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να αυτοπροσδιορίζομαι δυτικοευρωπαίος και να προσπαθώ να αφομοιώσω αντίστοιχη αντίληψη. Δεν γίνεται. Είμαστε βαλκάνια. Ας το χωνέψουμε. Αλλιώς ας μείνουμε στην Ισπανία ή την Αγγλία ή τη Σουηδία.

Z. said...

Φίλε μου,

Φυσικά και είναι κοινωνικό το πρόβλημα, φυσικά και είμαστε βαλκάνιοι. Αλλά αυτό τι να λέει;
Όταν λέμε να κάνουμε την Ελλάδα καλύτερη επειδή δεν μας αρέσει δεν εννοούμε να γίνει κάτι που δεν είναι (Αγγλία, για παράδειγμα) αλλά να καταφέρει να γίνει πιο βιώσιμη για τον πολίτη, δίκαιη κλπ κλπ.....Αυτό σημαίνει δυτικοευρωπαία;

Είναι σαν να λες ότι οι Βαλκάνιοι από τη φύση τους είναι διαφθαρμένοι και πολλά άλλα αρνητικά και ότι οι δυτικοευρωπαίοι είναι μια χαρά. Δεν πάει έτσι.

Και γιατί να μην το πάρουμε αλλιώς; Ότι είμαστε ίδιοι με τους μεσογειακούς λαούς (Ιταλία, Ισπανία, Τουρκία, Αίγυπτος, Συρία κλπ.), απ'την εμπειρία μου εδώ βλέπω καθημερινά πόσο ίδιοι άνθρωποι είμαστε. Γιατί λοιπόν να μην καταφέρουμε να κάνουμε ότι η Ισπανία έκανε τις τελευταίες δεκαετίες; Πιο πριν ήταν κι αυτοί σε πολύ χάλια κατάσταση (η διαφθορά και η ατιμωρησία ήταν κύρια χαρακτηριστικά).

pareisaktos said...

Μα αν δεν είναι η ευνομία και η δημοκρατία, και όλα αυτά που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα, δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα τότε ποια είναι; Πρόσεξε, η περιοχή μας δεν είναι η Μεσόγειος. Η περιοχή μας, η γειτονιά μας, είναι αυτή που ήταν βυθισμένη για αιώνες στην οθωμανική αυτοκρατορία, ενώ η Ευρώπη ζούσε την Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό. Όταν στην Ευρώπη βίωναν την κοσμογονική βιομηχανική επανάσταση, όταν γεννιόταν ο καπιταλισμός, εμείς (οι βαλκάνιοι) κάναμε εμφυλίους ή "μπαίναμε" στην σοσιαλιστική περιπέτεια.
Δεν υπάρχει προς το παρόν κανένα υπόβαθρο, δεν υπάρχουν ούτε οι προϋποθέσεις ούτε προοπτικές για να γίνει αυτή η μεγάλη αλλαγή που όλοι προσδοκούμε.

βικι εξαρτημένος said...

Copy-paste ap'to skype(me ligo edit), sorry an den bgazei nohma.

[...]diafwnw,den kserw me poion
[...]auto pou legate gia balkanious ki etsi. Basika eimaste kai balkanioi kai mesogeiakoi kai dytikoeurwpaioi. Auto mas kanei ksexwristous. Alla h olh koubenta einai lathos. Ki esy to theteis lathos. Tis xwres, tis kanoun oi laoi, den yparxoun apo mones tous.
Ama theloume poiothta zwhs san thn Ispania, prepei na ginoume Ispanoi. Theleis na eimaste Ispanoi? Oxi, ara...

fanis said...

Ωραία, ωραίος διαλογος!
Στο τέλος όμως μου τα χάλασες pareisakte.
Καταρχάς δεν προσδοκούμε καμιά μεγάλη αλλαγή. Εκείνο το ελάχιστο κυνηγάμε.
Και κατά δεύτερον, Αναγέννηση Διαφωτισμός και καπιταλισμός δεν είναι έννοιες θετικής νοηματοδότησης a priori. (για τον Διαφωτισμό δες την "Διαλεκτική του Διαφωτισμού", Horkheimer κ Adorno). Να μας λείπει τέτοιο υπόβαθρο.
Στο κάτω κάτω δεν είμαστε δυτική ευρώπη. Γιατί να γίνουμε; Γιατί τέτοια απαξίωση γι' αυτό που είμαστε; Αυτό μάλλον είναι το πιο σημαντικό-κι έτσι έρχομαι στα λόγια του βίκι-εξαρτημένου.

pareisaktos said...

Είναι μεγάλη η συζήτηση που ανοίγουμε και δεν θα επεκταθώ ἀλλο. Απλά θεωρώ ότι όσο απλουστευμένο ήταν το δικό μου επιχείρημα περι Διαφωτισμού άλλο τόσο αφοριστικο ήταν και το δικό σου επιχείρημα φίλε fanis. Τώρα γιατί να γίνουμε δυτική Ευρώπη; Με όρους της δυτικής Ευρώπης δεν παίζουμε; Καπιταλισμός; Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Οικονομική Νομισματική Ενωση; ΝΑΤΟ;
Ρωτάς γιατί τόση απαξίωση για αυτό που είμαστε. Εσύ δηλαδή συμμετέχεις σε αυτό το "έιμαστε";

Z. said...

Λοιπόν, άλλο ήταν το point του post αλλά οκ.

Το ίδιο πράγμα λέμε με τη διαφορά ότι ο παρείσακτος το βλέπει απαισιόδοξα ενώ εγώ με το Φάνη πιο αισιόδοξα..Ο Βίκιεξαρτημένος κάπως ρεαλιστικά.

Εντέλει, υπάρχει καλύτερη Ελλάδα, τη θέλουμε;